Pelgrims verzamelen in Baziliek

Vanavond zijn de pelgrims die dit jaar een tocht naar Compostela ondernomen hebben, samengekomen in brasserie Baziliek. Ze hebben er hun reiservaringen en straffe verhalen uitgewisseld. Egfried Grauls, voorzitter van het Compostela- genootschap regio Limburg is ook langsgekomen.
UPDATE: Riet Van Cleuvenbergen stuurde ons het verslag van de bijeenkomst.

 Elf Tongenaren die in 2013 richting Santiago stapten wisselden hun ervaringen uit.

Jean en Malou Nelissen-Thijs stapten 64 dagen vanuit Arles naar Compostela van half april tot half mei: bijna alle dagen was het afzien door de mist, regen, sneeuw en modder. En toch hielden ze vol, ook al door de intense contacten met andere pelgrims. De weg maakte hen sterker. Het respect voor de natuur groeide onderweg.

Op 1 mei vertrokken Louis Schoofs en Jef Colson (afwezig) met de fiets vanuit Rutten via Lourdes naar Compostela. Jef fietste ook nog terug tot thuis. Regen, koude en sneeuw kregen ze: de weg over de Pyreneeën was zelfs afgesloten zodat ze verplicht waren te wachten tot het minder sneeuwde. In Spanje ontmoetten ze andere fietsers en kregen ze het echte pelgrimsgevoel.

Mathieu Lenaerts stapte in de zomer – met prachtig weer -de in 2012 onderbroken tocht verder: van Sarria naar Compostela, om dan naar Finistera en Muxia te gaan en terug in Compostela aan te komen. Zijn zesde tocht op de camino.

Yvette Clerinx en Godelieve Baerten begonnen in juni wat onzeker aan hun pelgrimstocht vanuit Sarria, en stapten 7 dagen tot Compostela: het was te kort zegden ze. De weg én de ontmoetingen maakten een diepe indruk op hen. Guy Collas en Diane Lesire zijn in mei in Leon gestart. Het meest emotionele moment was voor hen toen een pelgrim in de kathedraal van Santiago de Compostela het Ave Maria zong: het werd muisstil in de bomvolle kerk.

Myriam Jacobs, Denise Marneffe, Edith Vandelaer (ook afwezig) en Riet Van Cleuvenbergen stapten van Burgos tot Leon: zo hebben zij nu de hele camino frances door Spanje gestapt. Volgend jaar stappen ze van Porto naar Compostela.

Het werd een enthousiaste samenkomst: de camino, de weg naar Santiago werkt blijkbaar erg begeesterend. Allen zegden erg genoten te hebben van het stappen door de natuur, de bloemen en de landschappen, de stilte onderweg, de tijd die er was om na te denken, een mooi lied, de toevallige (?) ontmoetingen met pelgrims uit de hele wereld. Onderweg maakte iedereen emotionele momenten mee op symbolische plaatsen, bij een goed of minder goed bericht van het thuisfront, bij het denken aan een dierbaar iemand, en zeker bij de aankomst in Compostela. ‘Compostela’ blijft voor hen ook vandaag nog inspirerend.

{fshare}